20-10-09

Mama

Nee, ik ben nog geen mama. Jammer genoeg. Ons klein ventje wil er niet ter wereld komen en maakt ook geen aanstalten om dat in de nabije toekomst te doen. Gisteren ben ik op monitoring en controle gemoeten. Alles was ok en onze kleine man was een groot stampconcert aan het geven. Morgen terug monitoring. En normaal donderdagavond binnen om ingeleid te worden zodat ik vrijdag zou bevallen.

Maar nu back to the title: mama. Binnenkort wordt ik mama. Maar mijn mama (en papa) zijn gisteren vertrokken op reis. Dik tegen haar zin. Haar eerste kleinzoon zou geboren worden en ze zou er niet bij zijn. Mijn ouders gaan NOOIT op zomerverlof. Vorig jaar in oktober kregen ze een goedkope aanbieding voor een minicruise en ze tekenden erop in. Wie had nu gedacht dat ik een jaar later zou bevallen als zij op “hun boot” zouden zitten?

Mama was helemaal over haar toeren en op van de stress voor ze vertrok. Eigenlijk vond ik best dat ze wat overdreef en dat ze beter genietend naar haar vakantiebestemming zou vertrekken. Maar dat zat er niet in. Misschien zal ik haar nog begrijpen eens ik zelf mama ben. Misschien wekt dit speciale gevoelens op.

In ieder geval, ik begrijp wel dat ze de geboorte van haar kleinzoon liever wil “meemaken” vanuit België dan vanuit een verre zee. Jammer genoeg heeft onze man besloten om te blijven zitten tot ze effectief op reis vertrekt, want nu zal hij “geforceerd” ter wereld worden gebracht, terwijl zijn grootouders “genieten” van hun zicht op zee.

moeder dochter

08:52 Gepost door Bokje | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

15-10-09

Tegentellen

De bevalling had theoretisch al achter de rug moeten zijn. Maar de laatste dagen ben ik al aan het tegentellen geweest. Er zijn verschillende redenen voor.

Eerst en vooral de emotionele redenen: Ik heb zo lang met een angstmonster opgeschept gezeten (nu nog soms – zoals gisterenavond bijvoorbeeld), dat ik nooit kon genieten. De zwangerschap was geen rozegeur en manenschijn zoals ik me had voorgesteld. Het was vaker “zwanger en bang” dan “zwanger en blij”. Eigenlijk best wel zonde. En nu, nu wil ik die tijd inhalen. Ik wil nog volop genieten. Ik wil mijn dikke buik nog niet kwijt en ik wil mijn kleine vent nog voor mij alleen.

Daarnaast zijn er ook een aantal praktische redenen: Sinds gisteren ben ik nog maar een week gestopt met werken en ik wilde nog niet bevallen, want anders zou ik een deel van mijn zwangerschapsverlof verliezen.
Daarnaast zijn ze hier in ons huis nog allerlei “werken” (omwille van de anonimiteit specificeer ik niet) aan het uitvoeren. Dus nu bevallen zou ook op dat vlak niet uitkomen. Nu denken jullie, wie laat nu werken uitvoeren als je op het punt staat te bevallen. Ja, wij J. Maar het is ook grotendeels de fout van de stielmannen. Die komen altijd te laat ;-). Normaal moesten die al buiten zijn. Nu hoop ik ze buiten te hebben volgende week dinsdag. Als ik morgen beval zou ik dan thuiskomen in een afgewerkt huis. Ideaal.

Dus van mij mag hij morgen komen. En is het vanaf nu terug een beetje aftellen. Aftellen naar de bevalling.

zwanger_01

08:11 Gepost door Bokje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-10-09

No turning back

Ondertussen is het al een week geleden dat ons zoontje werd gedraaid. Woensdag moest ik nog eens op controle. Ik dacht wel “ok hij zal wel nog met zijn hoofd beneden liggen”. Ik had toch niets gevoeld en ik zou het nu toch echt wel MOETEN voelen hé. Maar ja, je weet toch nooit.

Na de gebruikelijke urine-, bloeddruk- en gewichtscontrole, terug de tafel op. De gyn was deze keer heel snel en stond al aan mijn tafel. Ze sprak me aan met een glimlach, terugdenkend aan de gelukte kering van maandag. Ze heeft er de hele dag goedgezind van rondgelopen en het was nu nog te zien op haar gezicht.

Een GBS kweek werd afgenomen en ook voelde ze eens aan mijn baarmoederhals: hij stond al een klein beetje open en was al iets weker. Maar betekent nog niets; ik kan daarmee gemakkelijk overtijd gaan. Het is alleen handig: alles wat je al hebt voor je in arbeid gaat is meegenomen; daarvoor moet je al niet meer afzien.

De echo erbij en ja hoor, ons ventje lag nog ideaal en hij kon volgende de gyn niet meer terugdraaien. Hij ligt al te diep met zijn hoofdje in mijn bekken. Ik vroeg nog eens na of het nu kon dat hij niet zou indalen. Het komt idd voor dat baby’s in stuit gaan liggen omdat het bekken te nauw is om comfortabel te gaan liggen in hoofdligging. Maar dat was bij mij duidelijk niet het geval. Ze zag zo dat ik een breed bekken heb. Ik ben ideaal om te bevallen. Ik neem dat wel met een grote korrel zout, de praktijk zal het moeten uitwijzen. Ik kan alleen maar hopen dat ze gelijk heeft.

Onze gyn zegt nooit spontaan een schatting van het gewicht. Ik denk dat dat vooral is omdat ze weet dat dit slechts een schatting is en dat ze niet wil dat je je daar te veel op gaat blind staren. En toch vroeg ik er maar zelf naar. Hij werd geschat op dat moment op 2900gram. Geen echte groot dikkertje. Maar dat hoeft niet; zijn gezondheid is het belangrijkste. Ze voegde eraan toe “dat past toch bij jullie bouw” (mijn ventje en ik zijn beiden nogal slank). Ventje repliceerde: “we waren beiden nogal dik bij de geboorte nochtans, 4kg en 3750gr). Ze keek verbaasd maar antwoordde terug “oh kijk dat bewijst maar weer eens wat in de literatuur beschreven staat: dikke baby’s zouden een gezonder leven tegemoet gaan: minder cholesterol, minder obesitas, …”. En aan mijn antwoord had ze zich vast niet verwacht “Alé ons zoontje heeft dus minder geluk”. Ze herpakte zich snel en zie “Ja maar het is geen kleintje ook hé, en hij heeft nog tijd om aan te dikken”. Ik zit er niet mee, maar vond het wel grappig.

De gyn was duidelijk op haar gemak want ze bleef in alle rust bij ons en maakte veel opening voor eventuele vragen. Ventje vroeg dan maar wanneer we juist moeten binnenkomen bij het in arbeid gaan. “Wat is een wee? Een wee is echt de baarmoeder die helemaal hard wordt, maar is pas echt een wee als je niet meer kan praten als je die hebt. Dus echt als je zegt ‘wacht even, er is een wee op komst’. Je komt pas binnen naar het ziekenhuis als de weeën elkaar om de vijf minuten opvolgen en dit gedurende een uur. Nu uitzonderingen zijn: de vliezen zijn gebroken, dan is het simpel plas water en je weet dat de arbeid begonnen is; bij bloedverlies moet je dadelijk binnen want dat is niet normaal. En hierbij duidde ze op het verschil met de slijmprop: dat is echt slijm met wat bloed bij. Maar echt bloedverlies is niet echt normaal. Dus dan moet je dringend binnenkomen. Ze zei er ook bij dat als je vroeger wil komen dat het zeker altijd mag.
Of als je het niet goed weet, bel dan gewoon de materniteit op, die zijn dat gewoon en zeggen wel of je al moet binnenkomen of niet.”

Nu moet ik terug op controle de week dat ik ben uitgerekend: op 12 oktober. Maar ze zei "als je ongerust bent of wat dan ook, dan moet je binnen hé. Lage drempel hé". Ik heb toch een lieve gyn, vind ik zelf.

In verband met mijn uitgerekende datum wilde ik ook wat verwarring wegwerken. Volgens CRG was ik uitgerekend voor 11/10. Volgens de eerste echo bij mijn gyn voor 14/10 en volgens de echo van 12 weken voor 16/10. Wat is het nu? Eigenlijk is 11/10 juist (das nu maar zeg dagen meer :s), maar ik ga ervan uit (en gyn ook had ik de indruk) dat ik overtijd ga. Dus ik blijf 14/10 in mijn hoofd prenten. Dat is ook de datum die is doorgegeven aan de werkgever. Dus kleine man nog even blijven zitten hé ;-).

foetus

11:34 Gepost door Bokje in Roze bril | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |