17-09-09

Extra controle

Deze morgen had ik opnieuw last van vaginale steken. Opnieuw, omdat ik daar vrijdag en zaterdag al last van heb gehad. Ik had toen eens gegoogled en was terecht gekomen bij indaling van de baby in het geboortekanaal. Omdat ik met een stuitje zit, was ik toch niet helemaal gerust. Stel dat het eens begint. En ik toch een spoedkeizersnede moet? Dat lijkt me toch altijd iets minder gunstig.
Dus belde ik maar de vroedvrouw. Zij vertelde me inderdaad dat dit kon wijzen op indaling in het geboortekanaal. Ze vroeg nog naar harde buiken. En ik zei dat ik het toch soms voelde opspannen, maar dat dit geen pijn deed. Ok, dan is het niets ergs. Maar toen ik haar herinnerde aan de stuitligging had ze toch liever dat ik extra op controle kwam bij haar.

Daar aangekomen, vroeg ze me direct of mijn buik niet dieper was gezakt. Geen idee eigenlijk. Ze polste ook nog eens naar mijn harde buiken. Ik zei dat ik nog steeds niet echt wist of ik nu harde buiken had of niet. En ze voelde zelf aan mijn buik. Ze vond die behoorlijk had, terwijl ik al veel hardere had gehad dan dat. Dus ik heb er vast al een paar gehad.
Nadien mocht ik de tafel op. Ze mat eerst mijn bloeddruk, maar die was ok. Nadien voelde ze aan mijn buik en ze voelde idd geen verharding meer daar waar voorheen het hoofdje zat. Ik voelde ook die druk niet meer zoals voorheen, al een paar dagen niet meer trouwens. Ze nam het echotoestel erbij en ze stelde vast dat het hoofdje nog steeds bovenaan lag. Maar deze keer aan de andere kant en iets dieper dan vorige keer.

Omdat ze toch niet helemaal gerust was, vroeg ze me of ik er een gynaecoloog erbij wilde. Mijn gynaecologe was niet aanwezig, dus het zou een collega worden. Ik zei dat ik vertrouwde op haar professioneel oordeel en dat ik de beslissing aan haar overliet. Ze besloot de gyn erbij te roepen.

Deze kwam kijken en hop weer een echo. Zij stelde idd dezelfde ligging vast maar vermeldde er tevens bij dat de voetjes nu ook beneden lagen. Terwijl deze vorige keer helemaal bovenaan lagen. Hierdoor vergemakkelijkt het het spontaan draaien van de baby. Hij moet maar de “helft” meer doen, zogezegd. Anders moeten ze een volledige salto nog maken. Maar anderzijds hoe ouder hij wordt hoe moeilijker het wordt. Dus kansen verkleinen dan weer op die manier. 

Ze voelde ook eens inwendig, maar daar zat alles nog potdicht. De vaginale steken kunnen dus ook best de voetjes zijn die daar aan het “koteren” zijn. Deze arts was er wel niet voor te vinden om me pas op 30 september terug te laten zien. Zij doet normaal een uitwendige kering op 37 weken. Dat zou dus volgende week zijn. Na dit gezegd te hebben aan de vroedvrouw, werd besloten het te bespreken morgen vroeg met mijn gynaecolologe. Zij zouden me dan verwittigen wanneer ik terug verwacht wordt.

Ondertussen kreeg ik ook iets meer uitleg van de vroedvrouw over deze uitwendige kering. Het is iets “ingewikkelder” dan ik me had voorgesteld. Ten eerste gebeurt het niet op consultatie, het is niet iets dat “tussen de soep en de patatten” kan gebeuren. Het gebeurt op materniteit . Eerst is er monitoring en bloedafname (waarom ben ik al vergeten – oeps) dan de kering en dan teug monitoring en bloedafname. Een uitwendige kering kan een vroegtijdige arbeid uitlokken en doet ook pijn, want er wordt flink op de buik geduwd. Pffff, ook niet echt iets om naar uit te kijken precies.

Van de gynaecologe kreeg ik ook nog te horen dat als hij zo blijft liggen, dat het sowieso een keizersnede wordt (indien uitwendige kering mislukt hé). Want met de voetjes beneden is een vaginale bevalling uitgesloten. Anders zag ze het precies wel zitten voor een vaginale bevalling: ik was tenslotte een grote dame (maar ben wel  een fijntje :s).

Ik ben buitengekomen met een gerustgesteld gevoel, en dit ondanks het feit dat er geen echt super geruststellend nieuws was. Het ziet er zelfs steeds meer naar uit dat het een keizersnede wordt. En toch, was ik blij. Ik wist op dat moment te minste hoe mijn zoontje lag.

Eens thuisgekomen voelde ik een pijn in mijn buik. Ik voelde beweging. Hij was zich aan het verleggen. Lap daar ging mijn zekerheid. En nu heb ik het gevoel dat zijn hoofd weer hoger ligt, maar nog steeds geen volledige draaiing. Daar ga ik nu vanuit. Ik heb een kleine acrobaat in mijn buik, maar dan jammer genoeg geen die graag tegen de zwaartekracht ingaat ;-).

15:35 Gepost door Bokje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Heykes Dat klinkt helemaal zoals het de laatste weken moet zijn dus :-)

Ik wens je veel succes met de bevalling alleszins, keizersnede of gewone bevalling! Nog even en je kan dat kleine acrobaatje in je armen houden en genieten!

Groetjes x

Gepost door: Vrouwtjelief | 23-09-09

De commentaren zijn gesloten.