24-07-09

Pregnant? Get used to the never ending fear

Ondanks het feit dat ik het super druk heb op het werk, merk ik toch dat 5 weken wachten op een echo ongelooflijk lang zijn. Het angstmonster krijgt te veel kans. Ik moet nu eerlijk toegeven dat mijn werk ook niet bevorderlijk is om de wonderfee te laten winnen. Meer details kan ik (of beter gezegd wil ik) hierover niet geven. Maar in ieder geval het geeft vaak een boost aan het angstmonster.

Nog een boost voor het angstmonster is mijn gewicht. Ik kom niet echt veel meer bij de laatste week, en dat stemt me ongerust. Ik krijg maar niet de vraag “oei hij zal toch wel gegroeid zijn?” uit mijn hoofd. Ik had mezelf zo beloofd niet meer te focussen op mijn gewicht, maar mijn irrationele zelf neemt het over van mijn rationele zelf. Soms kan mijn rationele zelf mijn irrationele zelf nog eens het zwijgen opleggen, maar dan is het maar voor even en vaker is het omgekeerd.

Ik heb duidelijk behoefte aan een controle en de gyn die me zegt dat alles ok is. 5 weken duren. En zeggen dat ik normaal 8 weken elke keer moest wachten voor een echo. Dat had ik nooit volgehouden. Ik had mezelf dan zeker al vol angst aangepraat. Dat kan toch ook niet gezond zijn?

Mijn buikje groeit wel gestaag verder, toch als ik de reacties van de mensen mag geloven. Want zelf zie ik dat niet. Maar mijn collega die ondertussen voor de tweede keer mama is geworden, was toch verrast van de omvang van mijn buik (alé het verschil met voorheen was toch significant). Ook de secretaresse op het werk, die vandaag na een maand verlof me terugzag, zei dat ze ferm het verschil zag. Dus ja, hij zal wel gegroeid zijn hé.

En toch kan me dat niet helemaal gerust stellen. Gelukkig is het maar drie keer slapen meer voor ik terug mijn zoontje zie. En één van de vragen die zeker op mijn lijstje “to ask” staat is het gewicht en de lengte. Zo kan ik misschien die mogelijke groei-achterstand uit mijn hoofd krijgen.

De laatste dagen heb ik ook de indruk dat ik hem minder voel. Maar ik denk dat dit vooral komt doordat ik zo druk in de weer ben de laatste week voor het werk. Ik ben zeer vaak op verplaatsing en rustig aan bureau zitten is er dan niet bij. En ik denk (of beter gezegd ik hoop) dat ik hem daardoor minder voel, niet dat hij minder beweegt maar dat ik gewoon minder de tijd heb om op zijn bewegingen te letten. Plus, als ik minder rustig ben is hij net wel rustiger, hé. En als ik ’s avonds thuiskom ben ik de laatste dagen zo uitgeput dat ik zelfs al in de zetel in slaap val. Dus mijn ritueel om ’s avonds naar mijn buik te staren die op en neer wipt, kan ook niet echt meer.

Gelukkig maandag dus controle en na vandaag ook verlof. Dus even tijd om te bekomen en hopelijk terug te genieten van de bewegingen van onze kleine man in mij.

zwangere buik

 

17:38 Gepost door Bokje | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Kom op meid, probeer ook te genieten hoor van je zwangerschap!!!!! Is bij iedereen, dat als je zelf druk bent, de baby het heerlijk vindt om lekker te slapen!
En als je anders echt niet kunt genieten, ga lekker voor een pretecho!

sterkte met je angst!

Gepost door: doremi | 24-07-09

Ik hoop dat je vandaag gerustgesteld wordt door de echo en daarna kunt beginnen genieten van deze periode!!

Gelukkig heb je ook vakantie nu, zal ook wel helpen denk ik:)

Liefs
Elke

Gepost door: Elke | 27-07-09

Probeer het angstmonster te overwinnen en te genieten van de rest van je zwangerschap.

Gepost door: Elly | 27-07-09

Kom op Bokje, probeer toch nog te genieten van je zwangerschap voordat je het weet ben je bevallen. (Misschien heb ik makkelijk praten en ben ik net zo als het ooit nog mag lukken bij ons.)

En neem anders inderdaad een pretecho, kun je toch nog even extra kijken.

Libelle

Gepost door: Libelle | 27-07-09

De commentaren zijn gesloten.