11-05-09

Angstscheut

Mijn wonderfee is vertrokken naar andere oorden. En dit terwijl ik dit weekend nog zoveel heb kunnen genieten van de wonderfee. Vrijdag en zaterdag kreeg ik steeds vaker te horen dat je het nu echt al begon te zien. Ik kon het volgens hen niet meer wegsteken. Zaterdag gingen we naar een babyborrel. Daar kregen we een baby-uitzet aangeboden van een nicht van mijn ventje. Haar kinderwens is volledig vervuld en dus zou ze er niets meer mee kunnen doen. Ik vond dat wel een fijn gebaar. Wij vinden toch niet dat alles spiksplinternieuw moet zijn voor de baby, dus gingen we met plezier in op dit voorstel. Ik kon al niet meer wachten om de spullen in ontvangst te nemen. Aangezien haar jongste dochter 6 maanden is, zal ze geleidelijkaan de spullen komen binnenbrengen. Tof hé.

 

Maar sinds gisterenavond is angstmonster terug komen opdraven. Bij het draaien in mijn bed kreeg ik plots een heel felle pijnscheut. Direct verkrampte ik van de pijn. Verder draaien was onmogelijk zonder verder pijn te lijden. Deze nacht had ik het terug. Ik heb het voordien ook al gehad hoor, maar toen lukte het me om me er geen zorgen in te maken. Om de één of andere reden baart het me deze keer wel zorgen. Ik snap niet waarom? En toch kan ik het niet helpen. Verder begin ik me allerlei andere dingen in te beelden. Niettegenstaande anderen dus me onlangs hadden gezegd dat dat buikje nu echt wel zichtbaar begon te worden, leek het plots minder dik dan voorheen.

Na op dvo forum en chat mijn “zorgen” kwijt te spelen, ben ik aan het googelen geslaan. Blijkbaar zijn er wel meer zwangere vrouwen die dit hebben. Ze verwijzen naar bandenpijn. Het stelt me iets gerust, maar de wonderfee is toch nog niet terug.

Wonderfee, waar ben je? Kom terug!

decoration

10:15 Gepost door Bokje in (Wan)hoop | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Hey meid, dikke knuf..Het angsmonster heeft je weer in zijn greep. Wou dat ik het kon wegjagen. Sjoe, weg gij stout beest!
Bandenpijn heb ik zelf wel al van gehoord, normaal hoef je je daarvoor niet nodeloos ongerust over te maken. ma rik heb makkelijk spreken.. Mag ik dit overbezorgdheid noemen? Zonder dat ik wil verwijten hoor meid, ik durf te stellen dat ik in jouw shchoentjes evengoed bang zou zijn, voortdurend. Het is inherent denk ik dan aan feit dat het niet makkelijk ging zw worden.. Maar ik blijf toch hopen dat de wonderfeemomenten gaan primeren op de angsmonstermomenten. Je verdient het om te genieten van je wondertje.

Gepost door: Mom to be | 11-05-09

Slik Tjee ik weet niet wat ik moet zeggen konden we je maar helpen.

Probeer maar de goede dingen te kijken en die vast te houden. Zodat als de angstmonster weer om het hoekje kijkt jij kan terug kijken met mooie en goede dingen.

VErder zou ik zeggen WEG WEG HUP WEG antgsmonster en NIET meer terug komen. Anders kom ik even langs ;-)

Saskia

www.eendagzwanger.blogspot.com

Gepost door: saskia | 12-05-09

Als ik een toverstokje had, toverde ik het weg voor jou !

Gepost door: Mamapippa | 17-05-09

De commentaren zijn gesloten.