06-05-09

Wonderfee

Donderdag had ik te kampen met een vreselijk angstmonster (zie vorige blogpost). Plots werd de angstmonster koelbloedig KO geslaan (vermoord zou iets te drastisch zijn hé). Ik vernam toen niet zo goed nieuws van een zeer goede lotgenote, ondertussen zelfs een beste vriendin geworden. Ze vertelt erover op haar eigen blog.

Tranen liepen over mijn wangen en mijn eigen ongerustheid en angst verdween in het niets. Ik had me aangesteld; ik had geen reden om te panikeren. Haar nieuws deed me relativeren. Alles viel plots in een ander perspectief.

Vanaf nu zou ik vertrouwen hebben. En dat lukte ook eigenlijk vrij goed die dag. Ondanks haar eigen bezorgdheden en bekommernissen, was mijn lieve lotgenote toch bereid te luisteren naar mij. Ze is een schat. Ze maande me aan niet meer op de weegschaal te gaan staan. Ik was te obsessief bezig met mijn gewicht. En eigenlijk moest ik ze gelijk geven. Ze deed me beloven niet meer op de weegschaal te gaan staan die week. Een belofte die ik wel niet kon maken. Die avond ben ik nog één maal op de weegschaal gaan staan. En nu ben ik al heel flink geweest en heb ik thuis me niet meer gewogen sindsdien. In het begin had ik nog wat afkickverschijnselen, maar ben nu denk ik wel afgekickt.

Het afgelopen weekend hadden we het vrij druk, dus het angstmonster had niet zoveel vrijspel. Bovendien zinderde het nieuws van mijn lotgenote nog steeds na, en bleef ik denken aan de wonderfee (waarvan iemand in een reactie op vorige blogpost sprak).

Maandag mochten we eindelijk bij de vroedvrouw. Ik keek ernaar uit om mijn ukje te zien. Van twee zeer zeer goede vriendinnen kreeg ik een sms om me succes te wensen. Eén van hen sprak zelfs letterlijk van het angstmonster en plots duikte het besef op dat ik eigenljk best veel vertrouwen had. Ik had geen schrik dat er niets zou leven, toch veel minder dan anders. En plots was de angst er. Als ik te gerust was, zou er vast iets abnormaal zijn. Bij het binnenstappen in het ziekenhuis ging een scenario door mijn hoofd: “De vroedvrouw vond geen hartje en zou de gyn erbij roepen”. Brrrr.

Gelukkig was het heel snel aan ons. Mijn bloeddruk werd gemeten. Oeps, beetje aan de lage kant. “Voel je het niet?” vroeg de vroedvrouw, maar nee hoor ik voel(de) me perfect. Na mijn bloeduitslagen te hebben gehoord (toxoplasmose nog steeds negatief, tot mijn verbazing cmv positief, rubella positief), moest ik op de weegschaal gaan staan. Oh jee, ;-)))). Maar alles ok. Ik was anderhalve kilo bijgekomen buiten vorige controle, dus kwam overeen met eigen weegschaal (ook al was dat paar dagen geleden).

En dan eindelijk op de tafel. En hop daar was ons ukje. Snel ging ik op zoek naar het hartje, en ja hoor ik zag het kloppen. Oef, hij/zij leefde nog. Ik was verrast over hoeveel gegroeid mijn beebje wel niet was. En oh hoe lief, de vroedvrouw wees dat hij/zij aan het duimzuigen was. Ik kon ernaar blijven staren. Het was zo vertederend. Ik zag hem/haar ook stampen maar voelde niets. De vroedvrouw zei dat dit normaal was aangezien hij/zij nog veel plaats in de vruchtzak had. Nog even geduld daarvoor dus. We zagen de nekwervels, de twee hersenhelften, het aangezicht, de armen, benen, … het was allemaal zo duidelijk. En plots vroeg het ventje of ze het geslacht al konden zien. Tot mijn grote verbazing was/ben ik daar helemaal niet nieuwsgierig naar. Het lijkt zo irrelevant; voor mij was en is het bijzonderste dat hij/zij nog leeft en gezond is. De vroedvrouw wilde ook geen uitspraak doen. Ze doet niet zo vaak echo’s en heeft dus geen getraind oog.

Maar misschien weten we het volgende echo. Binnen 3 weekjes. Ik kijk ernaar uit om mijn ukje terug te zien!

echo 16 wkn

13:55 Gepost door Bokje in Roze bril | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Even tussendoor Just so you know, je hebt toch nogal een geluk met zo'n goede vriendinnetjes ;) T moet zijn dat je ze verdient..

Over de volgende afspraak met ukje, uit geheel altruïstische overwegingen zal ook ik mee uitkijken naar die dag. Kwestie dat het geslacht dan misshcien eindelijk geweten is?
Ahaj en als ukje zwaait doe je dan een zwaai terug vanwege zijn/haar favoriete tanti?

Gepost door: Mom to be | 06-05-09

De commentaren zijn gesloten.