30-04-09

Angstmonster

Wanneer je zwanger bent, vooral na moeilijk zwanger worden, krijg je te maken met het angstmonster. Ondanks dat ik hem al zo vaak ben tegengekomen, kan ik nog niet zeggen hoe hij er precies uitziet. Hij ziet er anders uit dan het wachtmonster, en heeft ook een andere aanpak nodig. Maar hoe je er best mee omgaat, weet ik nog steeds niet.

Tijdens de wachtweken probeerde ik zoveel mogelijk het wachtmonster te negeren. En dat lukte aardig. Gewoon door te denken dat er niets was, en dus ook alle mogelijke lichaamstekenen te negeren. Nu is het anders. Ik weet dat er iets is, of althans iets was, en dus let je net wel op alle lichaamstekenen. En die tekenen kunnen geruststellend zijn; zoals misselijkheid, overgeven (welke ik overvloedig heb, zelfs na 16 weken weet ik nog wat zwangerschapsmisselijkheid is), een beginnend bollend buikje, …. Maar sommige tekenen kunnen ook verontrustend zijn: krampen, pijnlijke steken, gewoon zelfs witverlies al soms (terwijl dit ook net een zwangerschapsteken is) en mijn gewicht. Of soms gewoon niets voelen, kan ook verontrustend zijn.

Alles kan blijkbaar het angstmonster uit zijn kot lokken. Ik had zo uitgekeken naar de 12 weken echo. Dan zou de gevarenzone voorbij zijn, dan zou ik kunnen genieten, dan zou het angstmonster vanzelf wel verdwijnen. Niets is minder waar. Het angstmonster duikt nog steeds op.

Ergens is het ook normaal. Je hebt ondertussen al geleerd dat je lichaam niet te vertrouwen is. Je bent gewoon geraakt aan teleurstellingen. Je weet dat je lichaam faalt. En het is moeilijk te geloven dat het niet zal falen. Je hebt zo lang verwacht naar die zwangerschap, dat het lijkt alsof je in een droom bent verzeild geraakt. En zoals Marco zingt “de meeste dromen zijn bedrog”, zo lijkt ook deze droom bedrog. We nemen niets meer als vanzelfsprekend aan. Wij, verminderd vruchtbare vrouwen (of mannen), moeten met dit lot omgaan. “Zwanger en bang” zullen we meer kennen dan wie ook. We zaten al aan de verkeerde kant van de statistieken, waarom zouden we dan nu ook niet terug aan de verkeerde van de statistieken zitten? We gaan er niet meer vanuit dat slechte dingen anderen overkomen.

Bijna dagelijks staat het angstmonster aan mijn deur. Enkel de eerste twee dagen na een controle is het even weg. Maar plots duikt het dan weer op. En het kan heel groot worden. En het is onverslaanbaar. Behalve door een controle dus. Vorige week kreeg ik weer te kampen met een enorm angstmonster, gewoon zomaar uit het niets. Ik had ondertussen ook een ander probleem, dus besloot ik de huisarts te bellen. Zogezegd voor het andere probleem, maar ondertussen zou ik lekker van de gelegenheid gebruik maken om te vragen of de huisarts naar het hartje wilde luisteren. Ze waarschuwde me wel dat haar doppler niet heel gesofisticeerd was en dat het dus best kon dat ze het niet vond. Ik moest niet in paniek schieten. Het scenario ging al door mijn hoofd en paniek was er zeker bij ;-). Maar gelukkig ze vond het wel. Ok angstmonster, direct de kast weer in.

Tot het twee dagen later weer geniepig eruit kwam geslopen. Zo heel stilletjes op zijn kousenvoeten. En geleidelijkaan wordt het groter en groter. En plots staat een mega groot monster voor mijn neus. Vandaag is het enorm groot en ik krijg het niet ingekrompen. Het overvalt me en neemt al mijn gedachten in beslag. En dat puur en alleen omdat ik 700gram minder weeg dan gisteren. Al dat niet irrationeel is.

Wie kan hier ook dromen analyseren? Vorige nacht had ik een vreselijke nachtmerrie. Ik had een eerste IVF-poging ondergaan. Eén dat ik dus nooit ondergaan heb. Vreemd al. En ik bleek zwanger, ik had geluk, de eerste poging was positief. En plots kreeg ik heftige bloeding. Ik was het al kwijt. En belde dus naar de verpleegkundige die koelbloeding antwoordde “tja, tis voorbij”.
Vreselijke droom. Is dit pure angst voor een miskraam?

Hoe lang gaat het angstmonster me blijven kwellen???

monster

10:52 Gepost door Bokje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Rot hoor, als je dat steeds lijkt te overkomen. Ik deed twee dingen, waarna het beter ging. Ten eerste stelde ik me voor dat er nooit aan de angst zou komen: niet alleen zwanger worden en blijven is vol risico: dat geldt ook voor het leven daarna. Maar de kans op een mooi lang leven is veel groter. Dat lange termijn perspectief deed me kalmeren. En ik kocht een thuisdoppler van Angelcare. Sommigen vinden dat niets, maar die thuisdingen zijn risicoloos en ik luisterde gewoon elke avond even naar mijn meisje. Fijn was dat!

Gepost door: Vita | 30-04-09

Zo herkenbaar allemaal...
Wat Vita al schreef, misschien is een dopler wel iets voor je om je gerust te stellen als je bang bent, en er is geen mooier geluid om te luisteren voordat je in slaap valt :)

Je bent al bijna op de helft, straks als je kleintje er is kan je je bijna niet voorstellen dat je je zo druk hebt gemaakt om alles...

Liefs Sandra

Gepost door: Sandra | 02-05-09

Een wachtmonster ben ik nooit tegengekomen, maar van dat angstmonster weet ik alles. Ook al is mijn zwangerschap al jaren geleden (mijn dochter is 11), ik herinner me nog elke dag. Na een miskraam te hebben gehad, werd ik snel weer zwanger, maar dat angstmonster overschaduwde mijn hele zwangerschap. Elk pijntje, beweginkje of geen-beweginkje, alles werd een spook in mijn hoofd. Achteraf bekeken zou ik beter genoten hebben van die baby-in-de-buik-maanden, maar dat besef je pas nadien. Mijn zwanerschap eindigde reeds na 33 weken, veel te vroeg, vanwege een zwangerschapsvergiftiging, maar gelukkig was mijn meisje al sterk genoeg om helemaal alleen de wereld aan te kunnen. Zo zie je maar, zelfs met een angstmonster dat steeds weer aan je zij staat, zou je toch moeten kunnen genieten van elke dag dat baby'tje in je buik zit. Probeer dat monster een plaatsje te geven, achter het wondermonster, zodat het je niet meer kan lastig vallen. Want dat wondermonster is veel liever, en gaat er voor zorgen dat je enkele maanden een echt wondertje in je armen mag houden !

Dikke knuffel !

Gepost door: Mamapippa | 02-05-09

Monsters Inc Als dat stoute angsmonster nog eens opduikelt, kijk dan maar nog eens extra naar de knappe film van Monsters Inc..

Die droom, 1 woord: VER SCHRIK KE LIJK!!!! What an nightmare, meisje. Maar hey, ook hier zingt Marco Borsato dit vrolijk weg: dromen zijn gelukkig bedrog. De realiteit dat jij lekker zwanger bent van een schattig beebje blijft echter overeind: dat is een feit. En feiten liegen nooit !

DIe home-dopler is dat niets voor jou?

Gepost door: Mom to be | 04-05-09

Ik vindt dat je het heel grappig schrijft al is het een ontzettend lastig gegeven. Ik ken de angst monster maar een beetje vooral de wachtmonster is mijn vriend. Nou ja vriend, ik prbeer hem maar te aanvaarden. Ik wens je veel stertke toe en hoop van harte de het monster verdwijnt dat je hem in een kastje kan stoppen slot erop en sleutel in de zee kan gooien. En het daar te laten.

Probeer te genieten van alle goede dingen.

www.eendagzwanger.blogspot.com

Gepost door: saskia | 05-05-09

De commentaren zijn gesloten.