07-04-09

De 12-weken grens ...

… ben ik nu al voorbij. Oh, wat keek ik daarnaar uit. Ik hield me voor dat het dan wel beter met zou gaan. Ik zou wel meer gerust zijn. Ik zou meer kunnen genieten, zoals andere vrouwen.  Ik zou ervan overtuigd worden dat dit wondertje wel voor mij weggelegd zou zijn.

Eens de 12 weken grens er was, stelde ik het opnieuw verder uit. Ik zou wachten tot de echo. Want ja moest toch nog een goede echo krijgen eerste hé? Vorige week donderdag was het dan eindelijk zover.

Na lang wachten, want er was een bevalling en dus was de gyn een beetje “overtijd” (neenee, niet zwanger ;-)), was het eindelijk ons beurt. Na terug de algemene uitleg te krijgen bij de vroedvrouw en het meten van het gewicht en de bloeddruk, mocht ik plaatsnemen op de tafel. Deze keer was het echo via de buik. Best wel raar. Er is nog bijna geen buik te zien en toch kunnen ze de baby hiermee visualiseren. En plop, daar was hij/zij. En ja hoor, weer een hartje zagen we kloppen. Maar wat echt wel fantastisch was om zien; er zat een echt mensje in mijn buik. Onvoorstelbaar, armpjes, beentjes, een neusje, mondje, … was allemaal al waarneembaar.

En toen … toen liet ze het hartje horen. Ik werd er helemaal stil van. Het ventje stond erbij en keek ernaar en vertelde me achteraf dat hij een krop in de keel kreeg. Het luid en snel bonken van het hartje maakte het toch weer wat reëler.

De 12-weken echo is ook belangrijk voor de nekplooimeting. Die was 0,8mm, dus netjes binnen de grens (welke maximaal 3mm is). Dus de kans op een gehandicapt kindje is heel miniem. Toch hebben we besloten bloedtest ook te laten doen. Dan weten we toch een risicoberekening. Dit is nog geen zekerheid, maar een vlokkenpunctie laten doen als we een laag risico hebben heb ik er niet voor over.  En zolang we dat nog niet weten, moet ik ons geheim van het ventje nog steeds voor mezelf houden :-(.

Helemaal  blij kwamen we buiten. Alles was goed. Er zat/zit leven in mij. We hebben ons wondertje gezien en gehoord. En ik had een extra echo maar weer eens bedongen. Normaal moet ik binnen 4 weken op tussentijdse controle bij de huisarts. Maar ik zag dat toch niet zitten om geen echo te krijgen dan. Dus vertelde ik aan de gyn mijn ongerustheid. Ze begreep me gelukkig. En daarom mag ik binnen 4 weken bij de vroedvrouw gaan. Zij zal de tussentijdse controle doen en dan ook een echo doen. Heb ik maar weer eens flink geregeld ;-).

echo 12 wkn

21:16 Gepost door Bokje in Roze bril | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Mooi Hoe je het beschrijft die echo, ik kreeg er zelf even vochtige oogjes van. Het geluk druipt er zo van af. Goed gedaan om weer een extra echo te bedingen, zo kennen we je hè...
Alweer eventjes meer geduld om het geheim nog te bewaren, maar des te meer ga je ervan genieten als je het eindelijk OFFICIEEL mag maken!!!!

Gepost door: Mom to be | 08-04-09

ben blij voor jou He,

Ik wens je nu heel veel rust toe, geestelijke rust. Zodat je kan gaan genieten. Probeer vertrouwen te hebben.

Liefs Saskia

Gepost door: saskia | 16-04-09

Wat een geweldig nieuws zeg!
Het blijft onwerkelijk he? Had ik ook hoor. Steeds weer die grens, eerst 12 weken, dan 1e echo, dan 20 weken echo, dan 26 weken zwanger (levensvatbaar) dan 37 weken (evt thuisbevallen) en dan de bevalling :)
Elke stap blijft weer spannend, tot jullie kleine er straks is :) (ja en dan komen er weer andere zorgjes ;) )
Ik vond het ook zo moeilijk om te geloven dat de kleine in mn buik groeide, en dat alles wel goed zou gaan. Als ik terug kijk heb ik door die zorgen niet echt van mn zwangerschap genoten, ik hoop dat jij dat wel kan doen want het is zo bijzonder allemaal!

Liefs Sandra (via via op je weblog gekomen)

Gepost door: Sansra | 18-04-09

De commentaren zijn gesloten.