28-01-09

Onbegrip

decoration

Een paar daar geleden schreef een lieve lotgenote een post met als titel “this world we live in”. Ze verwees hierbij naar de gruwelijke gebeurtenis in Dendermonde. Het valt niet te begrijpen wat daar gebeurd is, althans niet voor een mens met een geweten. Tot op heden is er ook nog geen motief naar boven gekomen. Welk motief verrechtvaardigt ook een dergelijke daad? Geen enkel toch. Het enigste dat ik kan bedenken is extreme boosheid op de wereld. De maatschappij tref je het diepst door onschuldige baby’s het leven te ontnemen. Maar waarom? blijft een vraag die nooit beantwoord zal worden. Hoe dan ook geen enkele waarom zal ooit goed genoeg zijn. Mijn medeleven naar de ouders van wie hun dierbeminde kind zomaar werd weggerukt is groot.

Een dergelijke gebeurtenis doet je extra relativeren. Wat is beter? Nooit kinderen krijgen of een kind hebben dat op zo jonge leeftijd gruwelijk wordt afgenomen? Ik denk dat ik in dat geval kies voor de laatste optie. Alhoewel beiden een “ouder” tekenen. Het is natuurlijk geen wedstrijd wie er het slechts af is. Het is niet omdat iemand meer “pijn” heeft, dat mijn “pijn” zomaar weggaat. Er zijn altijd voorbeelden te noemen die het slechter hebben? Wat met de kindjes die brutaal vermoord werden in Ghaza? Wat met de mensen die op zeer jonge leeftijd geveld worden door kanker en hieraan overlijden, zij die nooit de kans hebben gekregen een gezin op te richten? Wat met de mensen die uit het leven worden gerukt door een verkeersongeval?

Wie is er dan beter af? Welk scenario kies je? Natuurlijk wil iedereen, alé de meesten toch, het huisje, boompje, kindje-scenario. Het is jammer genoeg niet voor iedereen weggelegd. De wereld is niet eerlijk, de natuur is niet eerlijk en de mensen zijn niet altijd menslievend. Daar moeten we mee leren leven. Wij krijgen nog een kans om wel dat scenario te bereiken en daar ga ik voor!

 

In contrast tegenover de gebeurtenis in Dendermonde, is aan de andere kant van de wereld het leven geschonken aan een achtling. Een achtling! Net zo verbaasd over de gruwel die in Dendermonde heeft plaatsgevonden, was ik over dit nieuws. Proficiat aan de mama. Maar toch gaat dit mijn verstand te boven. Ze heeft zeer veel geluk dat ze deze kindjes zo lang heeft kunnen koesteren in haar buik. Maar alsnog heeft ze hen onderworpen aan hoge gezondheidsrisico’s. De meesten maken het goed. Vijf van de acht kinderen hebben zelfs geen ondersteuning nodig. Toch zal nog moeten blijken hoe de andere drie het ervan afbrengen.

Is zoiets wel nog verantwoord? Welke dokter laat zoiets toe? Hoe is deze achtling tot stand gekomen? Daar wordt in alle talen over gezwegen. Ze vermoeden ovulatiestimulatie, en geen IVF. Het blijft voor mij onverantwoord. Voor mij blijft ook de waarom vraag hier opduiken. Waarom doe je dit als moeder? Is dit niet puur egoïsme? Zo graag een kind willen, dat je alle gezondheidsrisico’s buiten beschouwing laat? Ik vind het moeilijk om te oordelen als je zelf heel graag mama wil zijn. Een tweeling, ok; een drieling, ok; maar wat doe je als je een vierling hebt? Laat je het wegnemen? Kan je dit over je hart krijgen, wanneer je zo erg voor iets gevochten hebt? En wie neem je weg? Hoe maak je die keuze? Misschien speelde dat in mama’s hoofd. Toch blijft de vraag overeind: hoe is ze aan die achtling gekomen? Waarom heeft ze het zover laten komen?

“This world we live in” blijft overeind als titel. Ik zou het niet beter kunnen zeggen. En hopelijk kom ik nooit voor een dergelijk dilemma te staan. Stel, en ik zeg heel duidelijk STEL, dat ik zaterdag zwanger blijk te zijn, dan gaat toch wel onmiddellijk door mijn hoofd flitsen hoeveel ukjes ik in mijn buik draag. Met mijn drie grote follikels, you never know.

decoration

10:04 Gepost door Bokje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

The world we live in Bedankt voor de verwijzing..

Ik ben evenzeer geschokt. Hoe is dit mogelijk? Hoe kun je baby's doden?

De achtling: vreemd hoe ellende en geluk hand in hand gaan. Zelf zou ik het niet meteen als een godsgeschenk beschouwen zoveel kindjes ineens. En inderdaad, de medische EN verantwoordelijkheid als ouder in deze zaak mag ook wel eens ter discussie gesteld worden.

Ik hoop en duim en bid voor je dat de STEL in je laatste zinnetje over enkele dagen weggelaten kan worden. Uiteraard zonder dat je grote dilemma's meot doorworstelen! Je weet dat ik jou alles gun, en op zijn minst een babietje, dus toi toi toi: we gaan voor een kopietje van jou, want zoals jij MOETEN er meer zijn!

Gepost door: Mom to be | 29-01-09

En en?? Geen nieuws = goed nieuws? Ik hoop het echt!!

Liefs
Elke

Gepost door: Elke | 01-02-09

De commentaren zijn gesloten.