07-01-09

Diepe angst

Ondertussen zijn de russen goed geland. Ze hadden aanvankelijk weer hun foltertuigen mee, maar ze hebben ze toch niet ten volle gebruikt. Oef! Ik heb deze keer maar twee Brufen Fortes moeten slikken en zelfs niet tegelijk. De meesten denken vast; Brufen Forte toch al straf spul. Maar voor mijn gewoonte is dat echt weinig. Ik ben dus heel blij. Vandaag zit ik wel geplaagd met hoofdpijn, maar dat nemen we erbij. Ik heb ook geen andere keuze hé ;-).

Ondertussen zit ik al op dag 3 van mijn cyclus. Dat betekent dus weer eens bloed gaan afstaan aan het CRG. Stiekem hoopte ik op cysten. Erg hé. Eigenlijk geloof ik niet meer in IUI als oplossing voor mij en dus wil ik er geen meer. Maar zelf de beslissing nemen om deze IUI niet te doen en deze “kans” laten schieten kan ik niet. Elke kans is een kans en wat als dit nu mijn kans is? Wat als ik nu deze maand zwanger zou zijn? Als er cysten zouden zijn, dan zou ik zelf niet beslist hebben om de IUI niet te doen, maar zou de natuur die beslissing in mijn plaats hebben genomen.

Ondertussen heb ik reeds de uitslag gekregen. Het is allemaal ok. Ik mag starten met Pergotime. Pffff, als je de cysten niet wil dan komen ze. Als je ze wil dan blijven ze weg. Rotlichaam. Ik wil niet terug die teleurstelling. Ik ben bang, bang voor valse hoop, bang voor de effecten van Pergotime, bang voor de wachtweken, bang voor ….  De angst begint zich steeds dieper te nestelen in mij. Het begint steeds meer eigen te worden aan mij. Bij iedere teleurstelling wordt een stukje hoop vervangen door een stukje angst. Pas als ik aan een nieuw hoofdstuk zal beginnen zullen er weer verse brokken hoop te voorschijn komen. Ik kijk uit naar die tijd.

Lap, de waarom-vragen zijn ook weer terug. Waarom ik? Waarom moet ik dit allemaal doorstaan? Waarom kan ik niet gewoon zwanger worden? … Het is hopeloos dat ik deze vragen stel, en toch blijven ze terug oppoppen. Ik ga heel hard mijn best doen me in te stellen op een negatief resultaat. Ik ga proberen me niet opnieuw in de val te laten lopen, me niet te laten bedotten door mijn lichaam.

Wish me good luck, because I will need it!

decoration

15:37 Gepost door Bokje in (Wan)hoop | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Moeilijke momenten Blijkt dus dat je jezelf toch niet kan beschermen tegen de angst voor hoop en de val als het resultaat negatief blijkt.Je evrstand zegt: vergeet het maar, je bent zo NIET zwanger en toch zijn er die wervelende vlinders in je buik die je hart even een tel doen overslaan: zou het? Als dan het telefoontje komt balt de mokerhamer loeihard en slaat die je hart aan diggelen.. Ons hart dat al zo breekbaar is en tracht naar een kindje dat we alle liefde van de wereld zouden geven.

Ja meisje, ik heb nog een paar dagen te gaan van mijn ww en ik slaag er niet in niet al te goed om alles weg te drukken. Ik glimlach naar mijn man en zeg: ik heb krampen hoor, het is mislukt en toch steekt een duiveltje diep vanbinnen dat vuurtje aan van stille hoop. Mijn hart zal opnieuw breken binnenkort..

Ik hoop echt dat het beter wordt die angst, dat het ooit een beetje 'went' de tegenslagen. TOT het eindelijk lukt. Maar nu geloof ik daar even niet zo in voor mezelf.

Gepost door: Mom to be | 09-01-09

Heykes Ik kom je zeker veel geluk en succes wensen...

Ik herken hier heel veel in, heb deze weg zelfs 2x maal afgelegd en voor mij heeft het opgebracht en ik zie daar op terug alsof het niets was nu...maar daar ben jij niks mee zolang je geen resultaat ziet hé...

Maar blijf er in geloven, blijf zoveel mogelijk positief, dat helpt echt....ook al is dat niet altijd evident...

Ik duim voor je, ik brand kaarsjes en kom hier regelmatig bijlezen!!!

Groetjes x

Gepost door: Vrouwtjelief | 16-01-09

De commentaren zijn gesloten.