14-12-08

Good feelings

decoration

Woensdag afspraak bij onze fertiliteitsarts. Vooraf had ik reeds een lijstje vraagjes opgesteld. Het zou een “kruisverhoor” worden ;-). Ik wil alles weten, hoe werkt mijn lichaam en wat zijn de factoren die ervoor zorgen dat het niet lukt. Maar een heel belangrijke vraag voor ons was: mogen we nu al op de wachtlijst voor IVF komen? Deze vraag zorgde wel voor wat zenuwtjes voor het gesprek. Ik kreeg mijn broodje, dat ik anders zonder veel moeite verorber, niet volledig naar binnen.

Na mijn bureaugenote een smoes wijs te maken (ik begin al alles onder de knie te hebben: liegen, junk spelen, smokkelen – de utrogestan mee naar toilet smokkelen zonder ooggetuigen -, … => straks ben ik nog een echte “crimineel” ;-)), ging ik vol spanning op naar het CRG. Vijf minuten na het afgesproken uur riep de fertiliteitsarts mijn naam. “Oeps, mijn smoes zou misschien niet meer kloppen want nu zou ik té vroeg terug op bureau zijn” was de eerste gedachte die door mijn hoofd ging.

De dokter bekeek eerst ons dossier en vroeg hoeveel IUI pogingen ik nu achter de rug had. Twee dus, want de derde werd tegengehouden door een cyste. Blijkbaar had mijn man gelijk, want het waren er idd twee corrigeerde de fetiliteitsarts mij. Hij voegde eraan toe dat dit een reactie op Clomid was. Aha, die vraag kan ik al schrappen. Het is dus idd van Clomid en niet gewoon pech omdat ik niet beschermd ben tegen cysten in een natuurlijke cyclus. Plus, blijken dat die cysten eigenlijk geen cysten zijn. Het zijn eigenlijk follikels op een te vroeg tijdstip in de cyclus. Dus niet goed voor inseminatie. “Waarom dan toch anticonceptie geven?” Omdat dit alle hormonen onderdrukt en dan kan je  met een verse lei terug aan een nieuwe poging beginnen. Terug alle waarden laten normaliseren zoals het hoort bij het begin van een cyclus dus. “Maar waarom dan Clomid geven als je in een natuurlijke cyclus ook een eisprong hebt?” “Omdat alle "gezonde" vrouwen niet steeds een eisprong hebben van nature. Als je 100 vrouwen hebt met een perfect regelmatige cyclus van 28 dagen, en verder geen andere vruchtbaarheidsproblemen uiteraard, zijn er steeds 20 die geen eisprong hebben die maand. Dat is gewoon de natuur. Door Clomid te geven zorgen ze ervoor dat je zeker een eisprong hebt en dus geen ronde moet laten "verloren" gaan. Komt erbij dat ik eileiders met bochten heb. Dus door Clomid te geven, gokken ze erop dat ik twee of drie eitjes zou aanmaken en daardoor verhoog ik de slaagkans. Die eileiders met bochten maken het moeilijker en door de Clomid vergroot de kans omdat er misschien wel twee eitjes komen.” Ik kan perfect leven met deze uitleg en ga dus door met het nemen van de Clomid (in mijn geval Pergotime maar het is hetzelfde).

En toen gebeurde het ondenkbare. “En hoe zien jullie het nu?” vroeg de fertiliteitsarts aan ons. Voor ik kon antwoorden, repliceerde mijn man al “Daar hebben we het al onderling over gehad.” Ik vulde aan door te refereren naar de wachtlijsten. De arts repliceerde dat de wachtlijsten de reden was waarom hij die vraag stelde. Hij suggereerde zelf om ons op de wachtlijst te zetten en ondertussen verder pogingen met IUI te doen. Ik was ongelooflijk verwonderd maar oh zo blij. Ik kan me best wel voorstellen dat er een brede lach op mijn gezicht verscheen. Nooit had ik gedacht dat dat zo makkelijk ging. Mijn dag kon niet meer stuk. En er werd direct al een datum geprikt: in februari start ik met het snuiven (jaja de junk in mijn komt helemaal los ;-) – ik word nog een echte).

De dokter legde uit dat ze bij de eerste poging de helft van de eitjes zullen bevruchten via IVF en de andere helft met ICSI. Dat heeft een diagnostische reden: er kan een communicatiefout zijn tussen mijn eitje en de zaadcel van mijn ventje. De ene spreekt bijvoorbeeld Russisch en de andere Nederlands en ze hebben geen tolk: probleem. En dat probleem ontdekken ze als er bij de IVF eitjes bijvoorbeeld maar 1 op de 5 eitjes bevrucht is, terwijl bij ICSI 5 op 5 eitjes zijn bevrucht.

Ik kreeg de vraag wat ik verkoos voor de pick up (kort pu): lokale of volledige verdoving. Ik heb geen idee hoeveel pijn ik ga hebben, maar vind het toch de moeite om te proberen: dus lokale verdoving! De dokter knikte instemmend en leek daar ook de voorkeur aan te geven (zo van “ik wil geen mietjes”). En dat stemde me gerust van mijn keuze. Nadien vroeg hij of ik pijn had bij de inseminatie en of ik gespannen was bij de inseminatie? Zou dat een indicatie zijn voor de pu????

Verder stelde ik de vraag hoe endometriose onvruchtbaarheid in de hand werkte. Een grote zucht bij de arts gevolgd door “Dat is een moeilijke vraag”, terwijl hij naar achteren leunde met de handen achter zijn hoofd als steun. Ondanks de moeilijke vraag kreeg ik wel een uitgebreid antwoord en bevestigde hij mijn vorige post (behalve van de helft minder kansen werd niet door hem vernoemd en ik vroeg er ook niet naar, want what’s the use of knowing?). Hij gaf eveneens uitleg over de medische processen er rond. Mijn vertrouwen in de fertiliteitsarts was al groot, maar kreeg nog een boost door dit gesprek. Hij is eerlijk, en dat apprecieer ik enorm!!!

Het enigste dat me een beetje “verdrietig, ongerust” maakt, is het feit dat de fertiliteitsarts wel drie keer adenomyose heeft laten vallen. Hij lijkt er erg aan te twijfelen dat ik het toch heb. Een NMR is blijkbaar toch niet 100% sluitend en mijn baarmoeder was toch wel zacht. Dus … misschien heb ik het toch wel. Maar die gedachte probeer ik weg te duwen en ik blijf met een positief gevoel achter.

Ik was zo happy, dat van werken niet veel meer in huis kwam. En mijn happy vibes blijven zo nazinderen dat Pergotime deze keer geen kans heeft me depressief te maken. De omgeving is ook blij ;-).

 

decoration

 

 

 

11:35 Gepost door Bokje in Roze bril | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Hoi Bokje,
Wat fijn dat jullie zo'n goed gesprek hebben gehad! Voor nu dus door met IUI en op de wachtlijst voor IVF/ICSI. ...op naar een mooi wondertje... En zolang er kansen zijn is er hoop!!!
Gr. Marijke

Gepost door: marijkeabc | 14-12-08

keep on dancing De goede vibes sloegen over tot in momkesland, zo hevig waren ze ;)

Hopelijk zit dat roze brilletje stevig op je neus gekleefd en verlies je het de komende maanden niet meer!

Gepost door: Mom to be | 16-12-08

Wens je heel veel succes morgen!
Liefs
ratje

Gepost door: ratje | 17-12-08

Ik start op 20 januari met IVF en ISCI. Ook de helft/helft. Ze hebben mij wel gewaarschuwd dat de hormonen een negatieve invloed op de endometriose hebben en ze nauwgezet moeten volgen of die niet te vlug uitbreidt.

Ik duim voor je dat je nog zwanger geraakt met iui.

Gr. Elly

Gepost door: Elly | 18-12-08

De commentaren zijn gesloten.