12-11-08

Roet

De natuur heeft weer eens roet in het eten gegooid. Net nu ik dacht dat alles goed ging, net nu ik weer volledig klaar in strijd was om de derde poging tegemoet te gaan. Net nu ik zo “fier” was op mijn “ideale traject”, behalve natuurlijk het belangrijkste het uitblijven van een zwangerschap.

Maandag, dus eigenlijk een dag te laat (maar met toestemming van het CRG), weer eens wat bloed “afgestaan” ter onderzoek. Geen haar op mijn hoofd die eraan dacht dat daar iets abnormaal zou uitkomen. Dat is gewoon een routine controleken. Zo dacht ik toch. Rond 16u kreeg ik telefoon. Ik voelde al nattigheid. Zo vroeg bellen, dat kan geen goed nieuws zijn. De vrouw aan de andere kant van de lijn vroeg nogmaals op welke cyclusdag ik was: dag 4 dus. “Uw bloedwaarden zijn niet goed mevrouw. U maakt te veel oestrogenen aan om nog maar op dag 4 te zitten”. Oeps, wat betekent dat nu weer. “U zou morgen op echo moeten komen om te kijken of je cysten hebt.”

Het was echt een donderslag bij (bijna) heldere hemel. Ik was niet blij (understatement of the year). Plus, de gedachte dat de hormonen die ze me doen innemen hadden deze mogelijke cysten hadden gevoed maakte me boos. Stomme hormonen, die op mijn humeur werken, die ik niet eens nodig heb eigenlijk, en dan nu dit. Tegen de avond toe, begon ik al “vrede” te nemen met het idee dat de derde IUI niet zou doorgaan deze maand. Aan de verhalen te lezen van mijn lotgenoten, vreesde ik al voor de pil. Ik moest er maar “vrede” mee nemen. Er zat niets anders op.

De volgende dag dus vroeg uit de veren op naar het CRG. En ja hoor, de echo wees uit dat er twee cysten (volgens mijn man toch twee) aanwezig waren. Ik had prijs. Deze lotto had ik liever niet gewonnen. Het verdict wat me te doen stond viel wel pas ’s avonds. Rond 19u kreeg ik telefoon en zoals te verwachten de pil. Ook al was het te verwachten, toch was het nog steeds een beetje een slag in mijn gezicht. Maar op het moment dat ik de telefoon kreeg van het CRG waren mijn ouders bij ons op bezoek. Dus dan “moet” ik me sterk houden. Ik “moet” dat van mezelf, ik kan nog steeds niet verklaren waarom. Maar niemand mag mijn gevoelens zien. Ik verstop me altijd achter een muurtje. Waarom? Geen idee.

Als ik de verhalen lees van de lotgenoten en mijn eigen ervaring met de pil vroeger erbij optel, dan heb ik er eerlijk gezegd “angst” voor. Maar I will give it a shot. We will see.

decoration

10:21 Gepost door Bokje in (Wan)hoop | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Zwarte piet Dat is nu echt eens rotnieuws. Na zo'n mooie rondes vorige keer, deze tegenslag. Het moet niet eenvoudig zijn om te verwerken, maar helaas MOET het die pil. Jezelf weer sterk houden, ik begrijp dat dat vooral zelfbescherming is. Ik blijf zeker voor je duimen en geef je alvast een warme troostende knuffel...

Gepost door: Mom to be | 12-11-08

Hoelang moet je die pil nemen? Ik weet dat het moeilijk is een pauze in te lassen. Maar mij doet het goed. Even drie maanden niet bezig zijn met zwanger worden.

Gepost door: Elly | 15-11-08

Lastig hé. Ik haat het telkens weer om die pil te nemen. Hopelijk heb je niet te veel bijwerkingen. Dat is bij iedereen anders uiteraard. Langs de andere kant zal het nodig zijn ivm die cysten. Ik hoop dat je maar één maandje moet overslaan en snel voor je 3e IUI kan gaan.
xxx

Gepost door: Sterretje | 16-11-08

Hay Bokje,

neen deze prijs had je liever niet gewonnen,... wat een domper voor jullie.
Al bekend hoe vervolg zal zijn nu voor jullie ?
Mag ik je trouwens in mijn lijstje zetten ?

Succes
kato

Gepost door: Kato | 24-11-08

De commentaren zijn gesloten.