04-11-08

Lastig ...

… heb ik het vandaag. De weerslag van het slechte nieuws gisteren kreeg ik precies vandaag. Ik ben boos, boos op mijn verdomde lichaam: waarom wil dat niet meewerken, waarom doet dat niet wat ik vraag, waarom kan dat niet een klein onsje bewaren?

Ik ben weemoedig, ik ben verdrietig. Ik wil wenen, maar kan het niet. Ik wil schreeuwen, maar kan het niet. Ik wil controle, maar krijg die niet.

En toch wil ik vooruit. Ik wil weer moed hebben. Ik wil weer energie, ik wil weer met een goed gemoed naar volgende ronde. Maar ik heb momenteel niet veel moed, geen energie, geen goed gemoed, …. En de volgende ronde, die kan pas beginnen als de russen er zijn. Die vervelende russen, als ze komen vervloek je ze, als ze niet komen ook. Ik HAAT de rugbyballetjes, …. Deze periode is een periode van stilstand; een negatief resultaat kennen en toch niet door kunnen gaan naar de volgende ronde.

Waarom, waarom, waarom? Vragen die me zullen blijven kwellen tot …. Niemand heeft hiervoor een antwoord. Niemand is schuldig. En toch voel ik me schuldig. Schuldig tegenover mijn partner. Hij had al lang papa kunnen zijn, had hij niet met een onvruchtbare vrouw getrouwd geweest. Waarom ik? Waarom wij? Krijgt iedereen wat hij verdient? Krijgt iedereen in zijn leven tegenslagen? Is dit onze tegenslag?

Ik wil erover praten en ik wil er niet over praten. Het is toch inhoudloos, zoals deze blog. Ik kan erover zeveren en blijven zeveren, maar niemand kan het helpen. Niemand kan nu ervoor zorgen dat ik zwanger ben.

Terwijl ik dit aan het typen ben, worden mijn ogen vochtig. Maar zit nu op het werk, wenen is niet toegestaan. Nu ik eens kan wenen, nu mag het niet. En ergens wil ik helemaal niet wenen. Ik wil me niet overgeven aan die negatieve gevoelens.

Waarom? Waarom? Waarom?  

decoration

16:47 Gepost door Bokje in (Wan)hoop | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Lieve Bokje

Ik denk dat iedereen die in de mmm zit deze gevoelens wel herkent hoor! Het is ook helemaal niet verkeerd om daar af en toe eens aan toe te geven want geef toe, het is ook allemaal niet eerlijk he!

Ik merk bij mezelf dat ik na elke mislukte poging altijd een enorme baaldag heb, en op die dag voel ik mij precies zoals jij hierboven schreef.. Maar ik merk ook dat ik mijn moed en positieve gevoelens sneller terugvind als ik even durf toegeven aan die 'negatieve' gevoelens in plaats van ertegen te vechten!!

Heel veel sterkte alleszins met het verwerken van deze tegenslag, ik hoop dat jullie steun vinden bij elkaar!!

groetjes
Elke

Gepost door: Elke | 04-11-08

Hey Bokje,

Ik leef met je mee hoor. Ook al denk je op voorhand niet te positief, toch is slecht nieuws altijd een mokerslag.
Onbewust hoop je uiteraard op goed nieuws. De emoties krijgen dan de overhand.
Ik hoop dat je er snel over bent en uit kan kijken naar de volgende poging.
De antwoord op de vraag waarom is er niet, dus probeer er niet te lang bij stil te staan!
Dikke knuf

Sterretje

Gepost door: Sterretje | 05-11-08

Liefste Bokje,

Ik ken die baaldagen, heb er ook al 2 achter de rug. Bij mij komen die meestal de dag van de uitslag zelf. Je mag je niet verzetten tegen het wenen. Misschien denk je dat het niet helpt, maar ik kan je verzekeren: bij mij lucht niets zo op dan even goed door te wenen en dichtbij mijn ventje in de zetel te kruipen. Achteraf heb ik dan weer de volle moed om verder te gaan. Misschien kan je het ook eens proberen?

Ik hoop dat die stomme russen maar snel komen bij jou. Het zal je deugd doen dat je weer ergens kan naar uitkijken, dat je een doel hebt.

Knuffel,
Ikke.

Gepost door: Ikke26 | 05-11-08

Waarom? De vraag van 1 miljoen. Letterlijk zelfs, want zouden we dat er niet voor over hebben om een kindje te hebben?
Dat je het verdient moeder te zijn, lijdt geen twijfel. En dat het heel oneerlijk is dat net jij die droom nog niet hebt in vervulling zien gaan is eveneens waar.
Lief bokje, ik wou dat ik je boosheid kon wegnemen, maar ik moet het houden op: ik leef met je mee en ik voel letterlijk met je mee.
Hou de moed erin meisje en laat je emoties de vrije loop, ik ben er voor je!

Gepost door: Mom to be | 05-11-08

De commentaren zijn gesloten.