20-10-08

De tweede proef

De tweede IUI zijn we dus gestart. Van bij het begin voelde ik al dat ik meer hoop ging hebben. Mijn oude ik dook weer goed op tijdens de periode dat ik op mijn russen aan het wachten was. Want ja die stomme Utrogestan is niet alleen een vieze bedoening maar vertraagt in mijn geval de russen ook nog eens. Eens ze er waren was ik kregelig door de russen. Mijn vernieuwde ik kreeg niet zoveel kans. Maar twee dagen na de komst van de russen was de vernieuwde ik er weer helemaal. Zij had gewonnen J.

Dan begonnen de hormoontjes die ik moest innemen te werken. Ik leek terug minder tegen de wrevel op het werk te kunnen. Terwijl ik anders alles gemakkelijk over mij laat gaan, was dit deze keer niet het geval. Ik ging boos en gefrustreerd naar huis. Gelukkig slaagde mijn vernieuwde ik er wel in mijn gedacht niet te vaak bij het “zwanger worden” te houden. Het was moeilijker dan vorige maand, maar het lukte nog wonder wel.

Afgelopen zaterdag, cyclusdag 10, de eerste echo. Ook een ideale dag (ironie!!!); net die dag dat we van ’s morgens vroeg op familie-uitstap gingen. Na wat geregel en wat scenario’s te bedenken is het me toch gelukt naar de echo te gaan, zonder dat de familieleden iets in de gaten hadden.

Voor de bloedafname was ik deze keer extra vroeg. Het fertifabriekje dat vorige zaterdagen er was, was nu helemaal verdwenen. Het was terug het gewone “buitenverblijfje” (knipoog naar, ja jij je weet wel wie ik bedoel): slechts twee wachtenden voor mij.

Om 7u50 zat ik al op het tweede verdiep te wachten voor de echo, waar ik een afspraak had om 8u15. Behalve een koppel wachtenden voor ons, niemand daar te bespeuren. 8u10: nog steeds niemand, bibi begon zich al op te jagen. Want familie kan niet te lang wachten ook hé of ik kwam in de problemen met mijn smoes. Ah gelukkig, even later kwam een jonge, sportief geklede knappe dokter aan. Snel was het mijn beurt.

Ik nam plaats zoals gewoonlijk op de gynaecologische stoel en de dokter begon zowat te mompelen in zijn “hoekje”. Ik begreep er niet veel van behalve dat hij vroeg waarom ik er was (of zoiets toch). Dus ik zei dat ik er was voor de meting van de follikels voor de inseminatie. Hij draaide zich naar mij en vroeg hoe groot ze de vorige keer waren. Ik antwoordde “16mm, 12,5mm en 8mm”. “Ah maar nu zal het geen 16mm zijn want we zijn nog maar op cyclusdag 10” was het antwoord. “Maar dat was de vorige keer ook hé” repliceerde ik. En ja, wat bleek ik had er al één van 20mm. Ik zag de ogen van de dokter groter worden. Ook ik was enorm verrast. Nadat ik hem gevraagd had of het te snel rijpen van de eitjes ook niet een probleem kon zijn, en hij me geruststelde, gaf het me wel een goed gevoel. Zo een groot eitje al, dat moet toch goed zijn?

Toen begon de dokter terug vreemd te praten. Hij sprak dat de follikels aangeprikt zouden worden. Huh? Aanprikken, nee toch, het is inseminatie hé. Hij had zich duidelijk vergist. Na het onderzoek vertelde hij me dat ze me zouden bellen in de volgende dag. Opnieuw huh??? Ze bellen toch dezelfde dag in de namiddag. “Ah bellen ze in de namiddag? Ja dat kan ook. Ik ben gewoon van echo’s ’s avonds te doen.” Gelukkig maakte zijn looks veel goed ;-).

Ja hoor, in de namiddag kreeg ik telefoon dat ik die avond junk mocht spelen, ’s avonds Pregnyl zetten en maandag IUI. Vandaag heb ik dus mijn tweede IUI achter de rug. Het was best wel spannend opnieuw. Ok, je gaat er veel geruster naar toe en iets minder gespannen omdat je weet wat je te doen staat, maar toch merk je de nacht voordien niet zo vast slaapt als anders.

Opnieuw had ik een gekantelde baarmoeder. En opnieuw lukte het niet met de eerste katheter. Zelfs met de tweede was het een gefoefel, maar uiteindelijk lukte het wel. Oef. Deze keer bleef ik de hele tijd rustig en schoten geen rampscenario’s door mijn hoofd. Ik had er alle vertrouwen in.

En dan gaan we nu beginnen aan de twee tergende wachtweken. Ik hoop dat ik ze even goed doorspartel als de eerste keer. Ik hoop dat ik de houding niets verwachten, maar wel hopen kan aanhouden. “9/10 mislukt” moet ik in mijn hoofd blijven prenten!

Maar jullie, mogen me geluk wensen!!!

 

decoration

 

 

 

18:26 Gepost door Bokje in Actie | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

hoi veel succes met deze poging. In het bloed zullen ze wel gezien waar je in de cyclus was. Want een follikel van 20mm is wel bizar groot want normaal springen die aan 17 mm dacht ik.

Gepost door: christine | 20-10-08

Heel veel succes!! Ik duim mee!

Gepost door: Elke | 20-10-08

Ik wens je ook véééééél succes, bokje!!!
Hopelijk is het deze keer goeie keer!!!
Extra vroeg geweest??? Goeie tip, niet? Spijtig dat ik niet hoefde te gaan omdat mijn domme russen er waren...

(christine, follikels zijn groot genoeg vanaf 17mm, maar kunnen véél groter worden hoor... Alles onder 17mm is nog te klein om te gebruiken)

Gepost door: Ikke26 | 21-10-08

Hallootjes Héééél veel succes gewenst!!!

En toch ook wel een beetje positief denken tijdens je wachtweken hé!

Groetjes x

Gepost door: Vrouwtjelief | 21-10-08

Heel veel success deze keer. probeer afleiding te vinden in de wachtweken en niet te veel te piekeren (maar ik weet hoe dat gaat :)).
Sterkte!
Sterretje

Gepost door: Sterretje | 21-10-08

Veel succes gewenst! Hopelijk kan je je een beetje bezighouden tijdens de wachtweken zodat je er niet te veel aan denkt.

Gepost door: Elly | 23-10-08

Pink glasses Lieve meid, je weet dat ik heel hard een het meeduimen ben met jou! Je zit 1 poging en een half voor op mij en ik reken erop dat je mij het goede voorbeeld bent. So be pregnant!

Gepost door: Mom to be | 26-10-08

De commentaren zijn gesloten.