30-09-08

Mentale rust

Vreemd … echt vreemd. Begrijp mezelf niet. Onbegrijpelijk. Maar ik heb mentale rust. Mentale rust tijdens mijn wachtweken na de eerste IUI. Begrijpen wie begrijpen kan.

 

Natuurlijk denk ik er dagelijks meermaals aan. Maar toch beheerst het me niet. Ik heb ook niet het gevoel “NU wil ik het weten, NU moet ik het weten”. Ik ben niet aan het aftellen. Het is anders dan in het begin, anders dan bij de eerste spontane pogingen. Ik krijg geen zenuwachtig gevoel. Ik ben niet geobsedeerd. Ik kan genieten van andere dingen. Niet alles wordt afgeleid naar zwanger worden. Het is niet windstil boven in mijn hoofd, af en toe woedt er eens een storm, maar meestal is het slechts een zeebriesje. Zalig!!!!!

 

Het komt misschien ook wel door het beeld in mijn hoofd. Ik heb nu al het idee dat ik volgende maand opnieuw alles moet doormaken. Terug de bloedafnames, de pilletjes slikken, de echo’s, de spuit, de inseminatie, de Utrogestan (jak trouwens). Ergens wel een beetje raar, maar het jaagt me ook geen angst aan, het doet me niet verdrietig voelen, het geeft me niet een slecht gevoel.

Deze keer voel ik ook dat de russen niet gepaard zullen gaan met een enorme teleurstelling, een enorme ontgoocheling. Ik kijk uit naar de volgende poging al, zo lijkt het een beetje. Alhoewel dat nu net iets te sterk is uitgedrukt.

Maar eerst uitkijken toch naar 6 oktober. Dan is er een bloedafname en zal ik weten of deze poging gelukt is of niet. Maar daar kijken we naar uit met het nodige realisme hé. Het beeld “9/10 mislukt” blijft in mijn hoofd.

 

Zeebries (2)

 

19:42 Gepost door Bokje in (Wan)hoop | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.