08-08-08

Gevoelloos?

 

decorationDe laatste week ben ik zo "gevoelloos". Ik ben niet happy, maar ook niet sad. Ik heb geen hoop, maar ook geen wanhoop. Mijn gevoelens zijn een vlakke lijn. Het lijkt alsof ik antidepressiva heb geslikt. Ik begrijp mezelf eigenlijk niet.

Er is zo een onverschilligheid over me heen gevallen. En toch laat het me niet onverschillig. Ik wil niet bezig zijn met zwanger worden, en toch ga ik er mee slapen en sta ik ermee op. Natuurlijk zou ik super happy zijn indien het deze maand toch gelukt zou zijn, maar er ligt zeer weinig gewicht in de hoop-kant van de weegschaal. Het vreemde is dat ook in de wanhoop-kant van de weegschaal weinig gewicht ligt. Het gevoel is voornamelijk "Wait and see".

Ook op de chat van de verdwaalde ooievaar voel ik me zo vreemd. Het babbelen met anderen lukt me niet. Ik ben nog een groentje in vergelijking met sommige van hen. Vroeger kon ik gewoon duchtig meepraten, ook al zijn al die behandelingen nog vreemd voor me. Toch voelde ik er me goed. Gisteren en vandaag niet; voor het eerst had ik pas echt het gevoel dat ik er niet thuishoorde. En het ligt zeker niet aan die lieve lotgenoten. Integendeel, ik ben er zeker van dat zij me zouden opbeuren.

Gelukkig is er nog Mom to be. Ik heb het al gezegd, zij is mijn soulmate. En ook deze keer voel ik dit. Zij weet hoe ik me voel en weird enough bekent ze me dezelfde gevoelens op dit moment. Dus echt wel een soulmate. Thnx M2B!

Ik heb al naar redenen gezocht waarom ik me zo voel.

  • Zelfbescherming: Deze keer zou echt die keer moeten zijn dat ik echt wel een goede kans heb op een spontane zwangerschap. De endometriose is immers weggehaald. Het ventje heeft er goede hoop op. Ik niet; vreemd genoeg (had dit zelf niet verwacht). Misschien bescherm ik mezelf nu al voor een eventuele ontgoocheling.
  • Ontspanning: De spanning die ik normaal tijdens de wachtweken voel, is nog niet opgebouwd. De vruchtbare periode is nog maar net voorbij en dus is het nog een tijd voor de russen zich kunnen aankondigen. Volgende week zal het pas echt spannend beginnen worden.
  • Onderzoeksresultaat: 13/08 weet ik of ik adenomyose heb of niet. Vreemd genoeg heb ik naar dit resultaat toe ook een enorme kalmte over me heen. Ergens zit er in mijn hoofd wel dat ik het heb (alhoewel dit minder sterk is dan een week geleden). Misschien zorgt dit voor de onverschilligheid.
  • Rustpauzes: Ik heb nu twee maanden rust achter de rug. Hierdoor zit ik niet meer in die cyclus van moed, hoop, wanhoop, teleurstelling en opnieuw opladen voor opnieuw moed, .... Hebben die rustpauzes dan echt deugd gedaan?

decoration

10:36 Gepost door Bokje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

op den duur word alles te veel en dan volgt dat gevoelloos moment.het is van voorbijgaande aard.ik ga effe niet meer op de site en bekommer mij niet meer over zwangerworden.Heb andere katten te geselen...

Gepost door: Peggy | 08-08-08

Op exact hetzelfde moment als jij overviel me hetzelfde gevoel. Het was beter sinds vrijdag (wrschlk door het aankomende weekend, maar ondertussen zit ik er opnieuw wat mee. Geen hoop, geen wanhoop, gewoon niets.

Gepost door: Mom to be | 11-08-08

De commentaren zijn gesloten.