27-07-08

Lichaamstaal

Mijn lichaam spreekt een vreemde taal. En jammer genoeg heb ik nog niet de juiste tolk gevonden. Verschillende keren heeft mijn lichaam mij al bedrogen.

Nu opnieuw zorgde mijn lichaam voor verwarring. Het begon vorige week zondag. 's Avonds een twee druppeltjes bloed in mijn slip. Verwarring alom: het was toch nog te vroeg voor de russen? En de nasleep van de laparoscopie kan dit toch ook niet meer zijn: het was al een aantal dagen gestopt met bloeden. Dat begint toch niet plots opnieuw. Dan toch maar terugtellen; wanneer was nu weer de eerste dag van de laatste maandstonden? Als ik juist ben en morgen landen de russen definitief dan heb ik opnieuw een cyclus van 23 dagen. Heb ik al eens gehad. Dus het kan. Ik was opnieuw boos op mijn lichaam. Dat is toch te kort?

decoration

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om mijn onzekerheid maar een beetje uit de weg te ruimen ga ik naar deverdwaaldeooievaar.be/chat. Deze lieverds weten vast wel raad. Echt helpen kunnen ze niet, maar ze bieden wel een luisterend oor. En ze geven goede raad; even afwachten en als ik toch onzeker blijf gewoon bellen naar het crg (=centrum voor reproductieve geneeskunde).

Het was best ook wel spannend. De eerste maandstonden na de laparoscopie. Ik was super benieuwd of de gekende hevige ongipijn weg zou blijven. Nu de endometriose weggenomen was, zou dat toch moeten?

De nacht van zondag op maandag was het er al: de zo gekende ongipijn. De krampen waren opnieuw zo immens dat ik weeral aan de Brufen Forte moest. Ontgoocheling alom. Het was wel weer vrij snel weg de pijn en ik kon dus gemakkelijk de slaap hervatten. Opnieuw twijfel: misschien was dit wel gewone menstruatiepijn? Maar nee, het was toch hetzelfde gevoel als anders en te hevig om voor gewone maandstondenpijn door te gaan? Heeft de fertiliteitsarts vergeten die zenuw te coaguleren? Daar heeft hij niets meer van gezegd. Eén ding stond voor mij wel vast: de russen kwamen eraan.

En inderdaad maandag op dinsdag nacht waren ze geland. Jammer genoeg ging deze landing OPNIEUW gepaard met hevige ongipijn. Opnieuw hetzelfde als anders. Of was het deze keer doffer dan anders? Zou de fertiliteitsarts dan toch de zenuw hebben gecoaguleerd waardoor de pijn niet volledig scherp doorging tot aan mijn hersenen? Of beeld ik me dit nu allemaal in? Nee de pijn is toch te hevig. Zonder Brufen Forte zou ik "zot" worden van de pijn. Ik ken mijn lichaam ondertussen al: zonder Burfen Forte leidt dit soort pijn tot braken, tot gal toe.

Vooraf was ik ervan uitgegaan dat ik deze maandstonden zou aanzien als iets positief. Een nieuwe ronde, nieuwe kansen. De vernieuwde moed die ik verwacht had was (is) er echter niet. Ik was boos, boos op mijn lichaam. De pijn overtuigde (overtuigt) me dat ik adenomyose heb. De vraag naar de coagulatie van mijn zenuw bleef (blijft) door mijn hoofd spoken. Plus, opnieuw zo een korte cyclus: pfff 24 dagen. Dit is toch een veel te korte cyclus. Mijn lijstje met vragen voor de fertiliteitsarts zal ik weer eens moeten aandikken.

Die boosheid heeft de afgelopen week de hele tijd in mij gehangen. Ik hoop eens de russen definitief weg zijn, mezelf weer te kunnen herpakken. Die vernieuwde moed opnieuw te hebben. Die roze bril terug te kunnen opzetten.

En bij deze ook een oproep: heeft iemand al een tolk gevonden voor lichaamstaal? Gelieve hier dan de coördinaten achter te laten. Bedankt!

decoration

10:25 Gepost door Bokje in Boosheid | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

i hear ya ik was vrijdagmorgen misselijk,vond dat een heel goed teken maar helaas,tegen vrijdagavond begon de bloeding,die o zo geen innestelingsbloed was,in al zijn hevigheid.Ah bah,ik wil mijn lichaam eventjes negeren.

Gepost door: Peggy | 27-07-08

pijnlijke maandstonden Hey,

Ik heb in het verleden ook altijd enorm pijnlijke maandstonden gehad waarvoor ik dan Apranax moest innemen. Ik was er ook altijd erg ongerust over, zeker omdat ik soms twee of drie maanden lang geen maandstonden had, maar uiteindelijk bleek er lichamelijk op baarmoedergebied/hormonaal niet veel fout te zijn. Het kan dus ook louter de samentrekkingen van je baarmoeder tijdens de menstruatie zijn die altijd zorgen voor zoveel pijn. De ene vrouw heeft het geluk bijna niets te voelen, de andere is ziek van de pijn. Zeker na de kijkoperatie zou er toch verbetering moeten zijn en indien je nu nog zo'n pijnlijke maandstonden hebt denk ik dat het gewoon een erg gevoelige baarmoeder moet zijn. Maar je kan inderdaad best de gynaecoloog raadplegen.

Hou je goed!
Inès

Gepost door: Inès | 27-07-08

a language we don't speak? We voelen zoveel, proberen te luisteren naar osn lichaam. Uiteindelijk worden we soms grofweg misleid. Is dit ongepijn? of zou ik toch zwanger zijn? Doet dit nou meer pijn dan anders? Ziet mijn slijmverlies er anders uit?

Om hoorndol van te worden. En dan hoor je vrouwen zeggen: ik WIST meteen, dit is anders, dit is een zwangerschap. aar dat zijn volgens mij niet diegene die tot ons selecte clubje van 'moeilijk zwanger' behoren...

Gepost door: Mom to be | 28-07-08

De commentaren zijn gesloten.