16-07-08

De fameuze roze bril

Wanneer je ongewenst kinderloos bent, ken je meer "depressieve, droevige, verdrietige" momenten dan anders. Ik, nogal optimistisch ingesteld, heb dit aan de lijve ondervonden. Ik ben ervan overtuigd dat ik afgelopen jaar meer down-momenten heb gekend dan ooit voordien. Over het algemeen kan ik alles nogal van de positieve kant bekijken. Het lijkt alsof mijn onvervulde kinderwens dit positivisme uit me heeft gezogen. Toch het meeste van de tijd.

Als ik de verhalen van lotgenoten hoor of lees dan voel ik dezelfde pijn. Ook zij voelen zich vaak niet zo happy. Maar we zijn er de beste in om elkaar op te beuren. Ook al staan sommigen al verder, en hebben ze al een veel grotere stijd gevoerd tegen de natuur, die natuur die ons nu verbiedt kinderen te hebben; toch staan ook zij paraat je te steunen, je moed in te praten. Het is geen wedstrijd, het is geen competitie zoals één van mijn beste lotgenoten gisteren zei. Iedereen heeft zijn "pijn" en het gaat er niet om wie het meeste lijdt.

Maar we hebben wel een sleutelbegrip gevonden om elkaar op te beuren. Ja, jij en ik en onze fameuze roze bril. Soms kunnen we hem op de neus houden door pattex te gebruiken; maar vaker is het een velcro sluiting. En de velcro komt nogal gemakkelijk los. Gelukkig zijn er dan de succesverhalen. Zoals gisteren het bericht van "man vertelt" dat hij en zijn vrouw zwanger zijn. Fantastisch nieuws: ze mogen eindelijk van dit geluk proeven. Voor zij die nog steeds oorlog aan het voeren zijn, geeft dit extra kracht. De wapens worden aangescherpt en we kunnen er weer tegenaan.

Maar nog bemoedigender zijn de succesverhalen die zeer sterk gelijkend zijn op je eigen verhaal. Net na de laparoscopie kreeg ik het bericht adenomyose misschien wel te hebben. Ik ging direct op zoek naar lotgenoten met adenomyose (en dan liefst de succesverhalen). Het blijkt nogal een zeldzaamheid te zijn, want lotgenoten zoeken is tot vandaag nog niet gelukt. Maar snel kreeg ik een bericht van een andere lotgenote die zich nog succesverhaal herinnerde van een lotgenote met adenomyose. Zij diende een hormonenkuur te volgen en was zwanger geworden. Oh, wat deed dit bericht deugd. Het geeft hoop en geeft je de kans om de roze bril even weer met pattex vast te kleven op je neus. Of is het toch maar velcro?

Deze week lukt het aardig om die roze bril opgezet te houden. Ik heb het idee dat ik adenomyose heb, maar toch heb ik het gevoel dat ik ondanks deze aandoening snel zwanger zal zijn. Hier gaan we voor en hier richten we ons op. Het positivisme heeft me voor even teruggevonden. Hoe lang ik dit gevoel kan aanhouden is wel de vraag? 

decoration

11:02 Gepost door Bokje in Roze bril | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Positief denken Optimistisch zijn..Dus dit jaar zijn wij beiden zwanger.. Ok, we gaan ervoor!

Gepost door: Mom to be | 16-07-08

IK DOE OOK MEE!!! ;-) Ik doe mee met het 'positief denken', en ik ben binnen dit en 6 maand ook zwanger...voel t aan mijne kleine teen...

xxx veel succes!!

Gepost door: inge | 16-07-08

beiden? ik zeg vaneerstekeer wij alle 4.
babyborrel@my place volgend jaar ;o)

Gepost door: Peggy | 16-07-08

hello,
weet niet of deze nog actief is, maar kan me tussen uw "lotgenoten" rekenen.
heb wel al een kindje, maar hebben bij me adenomyose vastgesteld - na 4 miskramen op 12 weken.
veel succes aan iedereen en hopelijk binnenkort wat concreet en vooral positief nieuws in zicht !
x

Gepost door: littlebee | 25-03-11

De commentaren zijn gesloten.